Grabarz powraca
Kontynuacja osobliwego symulatora zarządzania średniowiecznym cmentarzem studia Lazy Bear Games swoją premierę miała na Steamie 22 września 2026 roku. Twórcy zdecydowali się ponownie wrzucić nas w te same realia, jednak tym razem dorzucając między innymi więcej fabularnego tła, możliwości rozbudowy miasta oraz stworzenia prawdziwej armii nieumarłych. Czy większa skala, nowe mechaniki i kolejne makabryczne pomysły wystarczyły, by Graveyard Keeper 2 okazał się godnym następcą swojego poprzednika?
Stare znajomości, nowe trupy i paranormalne niespodzianki
Nikogo pewnie nie zaskoczy, iż w rozgrywce ponownie wcielamy się w rolę przede wszystkim grabarza. Tym razem jednak dorzucono nam dodatkowych obowiązków. Oprócz zajmowania się cmentarzem musimy mierzyć się z hordami zombie i pomagać w odbudowie miasta, przy okazji odkrywając nowe fragmenty historii (a ta okazuje się mieć kilka punktów styku z poprzednią grą). Powracają dobrze znani towarzysze: czaszka, która nie zamierza ograniczać się do milczenia w kącie oraz przemądrzały osioł, dostarczający kolejne ciała (jednak tym razem nie żądając za nie marchewek). Nie brakuje też nowych postaci, wśród których znajdziemy między innymi siostrę zakonną, braci bliźniaków czy właściciela karczmy o dwóch osobowościach. Każda z tych znajomości dokłada do świata własną porcję osobliwości, a to zaledwie kilku z mieszkańców na jakich natrafiamy podczas gry. Fabuła rozwija się w ciekawy sposób, a charakterystyczny humor nadal stanowi jeden z najmocniejszych elementów produkcji.

Temu dynie, temu koronki i nie zapomnij o kolejnych dwudziestu zadaniach!
Większość mechanik w grze pozostała niezmieniona. Nadal możemy uprawiać ogródek, gotować, zbierać surowce, przetwarzać je i wytwarzać przedmioty potrzebne do realizacji kolejnych zadań. Do tego doszła rozbudowa infrastruktury, naprawianie budynków, by rozwijać miasto a także walki z hordami zombie. Nieumarli, tak jak poprzednio, mogą odciążyć nas w codziennych obowiązkach, a nawet stanąć do walki, choć ich możliwości wymagają odpowiedniego przygotowania. Na papierze brzmi to świetnie, bo każda nowa aktywność otwiera kolejne możliwości rozwoju. Problem w tym, że mam wrażenie, iż tym razem twórcy trochę przekombinowali. Surowców potrzeba znacznie więcej, łańcuchy produkcyjne są bardziej rozbudowane, a zadania potrafią wymagać kilku etapów przygotowań, zanim w ogóle będzie można ruszyć dalej. Często zamiast realizować interesujący wątek, najpierw trzeba zorganizować pół warsztatu, zdobyć odpowiednie materiały i odblokować potrzebne technologie. Rozwój postaci i zarządzanie zapleczem wymagają więc znacznie więcej planowania. Satysfakcja z uruchomienia sprawnie działającej produkcji nadal jest ogromna, ale niektóre czynności zaczynają przypominać listę obowiązków, którą odhaczamy bardziej z konieczności niż z przyjemności.
A teraz pomódlmy się jeszcze z 34 razy!
Graveyard Keeper 2 potrafi wciągnąć na długie godziny. Ma przyjemną oprawę graficzną, mnóstwo zawartości, interesujący świat i wystarczająco dużo nowych pomysłów, żeby nie sprawiać wrażenia odgrzewanego kotleta. Niestety, kilka zmian w mechanikach skutecznie odbiera część przyjemności z zabawy. Najbardziej odczuwalny jest dla mnie wymóg zdobywania punktów wiary, potrzebnych do rozwijania umiejętności na wyższe poziomy. Ponieważ trzeba je pozyskiwać podczas mszy, łatwo utknąć w miejscu w oczekiwaniu na kolejną posługę. Frustruje również brak informacji w menu o tym, co można robić w poszczególne dni tygodnia. W efekcie pozostaje samodzielne prowadzenie notatek, jeśli nie chcemy przegapić istotnych wydarzeń. Do tego dochodzi system kar za posiadanie zbyt wielu zombie, który potrafi dodatkowo ograniczyć zdobywanie wiary i pieniędzy. Trudno nie odnieść wrażenia, że część tych rozwiązań sztucznie wydłuża zabawę. Co ciekawe, twórcy sami przyznali, że niektóre zadania stały się zbyt żmudne, i zapowiedzieli zmiany w balansie rozgrywki.

I tak lecą te kolejne dni…
Ostatecznie Graveyard Keeper 2 to estetyczna, dopracowana koncepcyjnie produkcja, która potrafi zapewnić mnóstwo satysfakcji i zaskoczyć różnorodnością aktywności. Cieszy rozbudowany świat, ciekawa fabuła i cała masa dodatków, dzięki którym codzienność grabarza nabiera zupełnie nowego wymiaru. Nie wszystko jednak zagrało tak dobrze, jak powinno. Zmiany w mechanikach rozwoju i konieczność powtarzania czynności, by zdobyć potrzebne zasoby, potrafią skutecznie ostudzić entuzjazm. To wciąż udana kontynuacja, ale jej potencjał momentami ginie pod stertą obowiązków, które bardziej męczą, niż bawią.
Grę do recenzji otrzymaliśmy dzięki wydawcy, za co bardzo dziękujemy, ale nie wpływa to na ocenę końcową produktu.

